Blog


Leeg - Jonah Falke

Leeg 13-04-2017

De zondagen in de Achterhoek zijn nog rustiger dan de andere dagen. Als kind gierde de leegte op zondag en dan vooral met slecht weer. Inmiddels is het me om het even wat voor dag het is. Misschien verander ik langzaam in een steen.


Van heinde en verre verzamelen mensen zich op één gunstige plek en creëren ze langzaam een stad. Op een dag heeft iemand een gebrek en er ontstaat handel. Daar kun je belachelijk rijk van worden. Vaak blijft dat niet onopgemerkt en komen er nog meer mensen naar die ene plek. De mensen die van ver komen worden soms alleen nog maar armer in de stad. Als je geen slaaf neemt word je wellicht zelf een slaaf.

Als je de leegte in de stad niet verdraagt kun je muziek draaien, drinken en dansen of je kunt gaan studeren natuurlijk. Die intellectuele ontwikkeling zou je ook kunnen zien als een prille vorm van religie - eveneens de leegte vorm of zin proberen te geven.

Ik ga vandaag maar eens een stukje fietsen langs de velden. Waar me dat brengt weet ik niet, al heb ik een vermoeden. Ik zal waarschijnlijk op een bankje gaan zitten daar waar het stil is en ik zal luisteren naar die stilte. Ik ga proberen te horen wat de leegte me influistert. Misschien zegt het vandaag wel: ‘Dikke vette meikevers.’